نارنگیها زود میرسند، مدیریت همیشه دیر
این روزها بازار مازندران پر شده از نارنگیهای پیشرس؛ همان میوههایی که هنوز تابستون نفس میکشه، ولی خودشون اعلام حضور میکنن: «پاییز سلام!»
مردم هم ذوقزده، یک کیسه میخره برای خوردن، یکی برای عکس گرفتن و گذاشتن در اینستاگرام با کپشن «زندگی ترش و شیرین است.»
اما درست وسط این جشن رنگارنگ، مگس میوه مدیترانهای وارد میشود. موجودی که اگر بخواهیم رتبهبندی کنیم، از بعضی مسئولان هم پیگیرتر است!
همهجا حاضر، سر هر باغ، سر هر میوه. باغدارها درمانده، مسئولان هم نسخه میپیچند: «میوههای ریخته را جمع کنید و پنجاه سانت زیر خاک دفن کنید.»
انگار دارند درباره جاسوس دشمن حرف میزنند، نه یک مگس بیزبان!
از طرفی، اسم ارقام نارنگی هم خودش حکایتی دارد: ایواساکی، میاگاوا، اکتیو، هوشیموتو…
باغدار مازندران در حال برداشت محصول است، ولی وقتی این اسامی را صدا میزند، مردم خیال میکنند وسط یک مسابقه کاراته یا جلسه شورای امنیت توکیو ایستاده!
و اما پیشبینی جهاد کشاورزی: «امسال تولید ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش دارد.»
این جمله دیگر ورد زبان همهی حوزههاست؛ از گندم و برنج گرفته تا مرغ و تخممرغ.
تنها چیزی که هیچوقت کاهش نداشته، همین پیشبینی کاهش است!
در نهایت؛ نارنگی پیشرس، نماد شیرینی آغاز پاییز است، اما تلخی قصهاش همان قدیمیترین ماجراست: آفتهایی که همیشه سر وقت میرسند، و مدیریتی که هیچوقت زودرس نیست.
بدون نظر! اولین نفر باشید