ادبیات در تنگنای معیشت؛ از سفارشینویسی تا رؤیای نویسندگی حرفهای
آذردخت بهرامی، نویسنده و فیلمنامهنویس، با تأکید بر ناسازگاری نوشتن سفارشی با ذات ادبیات، معتقد است نویسندگی حرفهای تنها زمانی ممکن است که نویسنده با تسلط بر ابزار نوشتن، بهدور از دغدغههای معیشتی،...
آذردخت بهرامی، نویسنده و فیلمنامهنویس ایرانی، معتقد است نوشتن سفارشی با روح اصیل ادبیات در تضاد است و تنها شاید بتوان فیلمنامه را بهصورت سفارشی نوشت که البته آن هم در چارچوب ادبیات قرار نمیگیرد. او در سالهای فعالیت خود، علاوه بر نوشتن رمانهایی چون «شبهای چهارشنبه»، «آب، آسمان» و «المپیاد شاعران مشروطه»، تجربههایی در زمینه نگارش فیلمنامه و نمایشنامه نیز داشته است.
بهگفتهی بهرامی، نویسندهای که میخواهد حرفهای باشد، باید بر زبان و ابزار نوشتن تسلط کامل داشته، با انواع سبکهای ادبی آشنا باشد، بتواند چندینبار بازنویسی و ویرایش انجام دهد و بهطور مداوم مطالعه و تحقیق کند. او تاکید میکند که ارتقای ادبیات کشور بدون نویسندگان حرفهای ممکن نیست.
با این حال، در پاسخ به این سوال که آیا در ایران میتوان از طریق نوشتن امرار معاش کرد، بهرامی به طنز میگوید این امر فقط برای کسانی میسر است که یا ارثیهای در اختیار دارند یا با حداقل امکانات و بدون دغدغهی مالی صرفاً به نوشتن بپردازند. او همچنین خاطرنشان میکند که فیلمنامهنویسی برای او تنها بخش درآمدزای دنیای نوشتن بوده است.
به باور این نویسنده، در ایران نوشتن ادبیات خلاقه برای معاش، بدون سرمایهی اولیه یا پشتیبانی مالی خانواده، دشوار است. او تجربههای خود در زمینه نگارش نمایشنامههای رادیویی با دستمزدهای پایین و فیلمنامههایی با حقالزحمه مناسب را مثال میزند و تاکید میکند که سفارشینویسی در حوزهی رمان و داستان، اغلب منجر به نارضایتی از نتیجهی نهایی میشود.
در نهایت، بهرامی میگوید که اطلاعات دقیقی از وضعیت نویسندگان در کشورهای دیگر ندارد، اما آنچه در فیلمها از ناشران فعال و برنامههای ترویجی کتاب دیده میشود، تفاوت چشمگیری با وضعیت نشر در ایران دارد.
بدون نظر! اولین نفر باشید