سه سال گذشت و از مسکن و عمارت خبری نشد!

به عرض حضرات همایونی و اعیان و اشراف دولت علیه قاجار می‌رساند، که بعد از گذشت سه دور کامل از گردش آفتاب و ماه، واحدهای موسوم به «نهضت ملی مسکن» هنوز چون سراب اندر بیابان، دیده می‌شود ولی لمس نمی‌گردد.

چنانچه محسن خان نادری، کارشناس نامدار سیاست‌گذاری عمارات، به جراید فرنگی‌مآب اظهار داشت: رعایا جملگی آورده‌های نقدینه خود را به پای این بناها نثار نموده‌اند، لیک تا امروز نه از سفت‌کاری خبری‌ست و نه از فنداسیون اثری.

از قدیم با آمریکا پیغام پسغام داشتیم؛ هنوزم داریم!

گفته‌اند که علت، قصور بانکداران دولت علیه است که به جای اعطای تسهیلات ششصد و پنجاه هزار تومانی، مشغول بستن دکمه جلیقه خویش بوده‌اند. از این رو، پیمانکاران بی‌پول مانده و کار ساخت، همچون جهاز عروس بی‌داماد، بر زمین مانده است.

ناهماهنگی بین ادارات و بلدیه‌ها نیز مزید بر علت گشته، چنانکه هر کدام، دیگری را مقصر دانسته و در نهایت، رعایا بی‌خانه مانده‌اند و مسکن‌های ملی، همچنان در دفترچه نقشه مهندسان خوابیده است.

خلاصه کلام آنکه، این نهضت به‌جای تحویل کلید، به تحویل وعده بسنده کرده و رعایا همچنان به امید خانه، در مساکن اجاره‌ای، روزگار می‌گذرانند.