ژاپنیها حذف شدن، ولی تشویقشون تازه شروع شد!
ماجرا از این قراره که تیم ملی والیبال ژاپن توی مسابقات جهانی فیلیپین، مثل دانشآموزی که سر جلسه امتحان با خودکار بیجوهر رفته باشه، دو بازی پشت سر هم ۳ بر صفر باخت! اول به ترکیه، بعد هم به کانادا. نتیجه؟ صعود که هیچ، امید ریاضی هم پر کشید.
ولی نکته بامزه اینجاست: به جای اینکه هوادارای ژاپن قهر کنن و برن دنبال کارشون، موندن و دست زدن. همون صحنهای که قدیمیها میگفتن: “گرچه عروسی به کف نیامد، ولی دف زدیم که دل خوش باشه.”
اخبار سیاسی به زبان طهران فردا
ساموراییها با سری افکنده و پاهای خسته از زمین اومدن بیرون، اما پشت در استادیوم صدهاتن هوادار چشمبادومی منتظر بودن تا امضا بگیرن و عکس یادگاری بندازن. یعنی به قول ما ایرانیها: “چوب بخور، ولی پشتت خالی نباشه!”
واقعاً آدم میمونه، اگه تیم ما بود، هوادارا همونجا جلوی اتوبوس خوابیده بودن که “برید سر تمرین، پول مفت نمیدیم!”
حالا ژاپن یه بازی تشریفاتی با لیبی داره؛ بازیای که حکم امتحان تجدیدی رو داره. نه نمره میاره، نه معدل درست میکنه، فقط برای دلِ مادر و پدر باید بشینی پای برگه.
لوران تیلی، مربی فرانسویشون، حتماً به شاگرداش گفته: “بچهها، این یکی رو ببریم، حداقل فردا توی عکسهای سلفی، قیافهتون مثل دانشآموزای مردودی نباشه.”
بدون نظر! اولین نفر باشید