MIT: هزینه پنلهای خورشیدی ۹۹ درصد کاهش یافت
مطالعهای تازه از دانشگاه MIT نشان میدهد هزینه تولید پنلهای خورشیدی از دهه ۱۹۷۰ تاکنون بیش از ۹۹ درصد کاهش یافته است؛ کاهشی چشمگیر که صنعت انرژی را متحول کرده و مسیر استفاده گسترده از فناوری فتوولتائیک را هموار ساخته است.
بررسی پژوهشگران MIT که نتایج آن در مجله PLOS ONE منتشر شده، نشان میدهد این تحول تنها نتیجه پیشرفتهای مستقیم در صنعت خورشیدی نبوده، بلکه نوآوریهایی از حوزههای گوناگون همچون نیمههادیها، متالورژی، نفت و گاز، ساختوساز و حتی فرآیندهای حقوقی نیز نقشآفرین بودهاند.
بر اساس مدلسازی این دانشگاه، بسیاری از دستاوردهای کلیدی در کاهش هزینهها از خارج صنعت انرژی خورشیدی سرچشمه گرفته است؛ از فناوریهای جدید تولید شیشه و حفاری گرفته تا سیستمهای صدور مجوز آنلاین که روند نصب را تسریع کردهاند. جسیکا ترانسیک، استاد موسسه دادهها، سیستمها و جامعه MIT، در این باره میگوید: «فرآیند کاهش هزینهها پیچیده است و شبکهای از علوم و مهندسی پایه، ستون فقرات پیشرفت فناوری خورشیدی محسوب میشود.»
پژوهشگران با ترکیب مدل کمی و تحلیل کیفی، توانستند ۸۱ نوآوری کلیدی را شناسایی کنند که از سال ۱۹۷۰ تاکنون بر قیمت سیستمهای خورشیدی اثر گذاشتهاند. نتایج نشان میدهد ماژولهای فتوولتائیک (PV) عمدتاً از نوآوریهای سختافزاری سود بردهاند، در حالیکه هزینههای تعادل سیستم (BOS) بیشتر تحتتأثیر نوآوریهای نرمافزاری و فرآیندی قرار داشتهاند.
یکی از مثالهای مهم این پژوهش، معرفی روش «ارهکاری سیم» در دهه ۱۹۸۰ است که با کاهش هدررفت سیلیکون و افزایش سرعت تولید، هزینه هر وات برق خورشیدی را حدود ۵ دلار پایین آورد. همچنین صنایع غیرمرتبطی چون الکترونیک، نفت و گاز و نیمههادیها تأثیر مستقیمی بر کاهش هزینههای سختافزاری داشتند، در حالیکه نوآوریهای مرتبط با BOS بیشتر از سوی دولتهای محلی و نهادهای حرفهای ارائه شدند؛ برای نمونه، نرمافزارهای بررسی خودکار مهندسی که صدور مجوز نصب را از چند هفته به چند ساعت رساندهاند.
پژوهشگران MIT همچنین تأکید دارند که آینده این صنعت به فناوریهای نوینی مانند هوش مصنوعی، رباتیک و ابزارهای دیجیتال پیشرفته وابسته است. این فناوریها میتوانند با بازرسی خودکار، ارزیابی از راه دور و الگوریتمهای بهینهسازی زنجیره تأمین، هزینه نصب و نگهداری را بیش از پیش کاهش دهند.
مطالعه MIT نشان میدهد کاهش چشمگیر قیمت پنلهای خورشیدی نتیجه همافزایی میان علوم و صنایع مختلف است؛ الگویی که میتواند برای سایر بخشهای انرژیهای تجدیدپذیر نیز الهامبخش باشد. به گفته ترانسیک، «فرآیند نوآوری دیگر یک جعبه سیاه نیست؛ با شناخت گذشته، میتوان مسیر آینده را روشنتر ساخت.»
بدون نظر! اولین نفر باشید